Ინტერjection არის სიტყვის მნიშვნელოვანი ნაწილი

ინტერპრეტაციის სიტყვები არის სიტყვის ოფიციალური ნაწილები , რომლებსაც არა აქვთ გრამატიკული თვისებები, რომლითაც ისინი დამოუკიდებლად შეიძლება ჩაითვალოს: მათ არ აქვთ ნომრის, სქესისა, მჭლე და არ იცვლება საქმე და რიცხვი. მათ არ აქვთ ყველაზე მნიშვნელოვანი როლი წინადადებებში. და მაინც არ შეგიძლიათ მათ გარეშე, განსაკუთრებით ზეპირი სიტყვებით.

საქმე იმაშია, რომ ინტერგეცია არის სიტყვის ნაწილი, რომელიც ემოციებს გამოხატავს და სხვა კონტექსტში განსხვავებაც შეიძლება იყოს განსხვავებული, თუკი სიტყვა იგივეა. გარდა ამისა, მათ შეუძლიათ გამოთქვან სურვილი მოქმედება. მკვლევარების უმრავლესობა ფიქრობს, რომ ე.წ. "თავაზიანი" ან "ეტიკეტი" სიტყვები შეიძლება ამ კლასს მიეცეს.

ინტერგეცია არ არის კარგად შესწავლილი ლინგვისტური ფენომენი. მიუხედავად ამისა, ისინი იყოფა სამი საკმაოდ განსხვავებული კატეგორიებად: ემოციური, აუცილებელი და ეტიკეტი. პირველ კატეგორიაში შედის ისეთი ინტერპრეტაციები, რომელთა მაგალითებიც ყველას დაუყოვნებლივ იბადება: "აჰ," "ოჰ", "ხურეი" და ასე შემდეგ. მეორე კატეგორიაში შედის მრავალფეროვანი "ჰეი", "ტიპები", "კისჰ" და მსგავსი სიტყვები. ეტიკეტი მოიცავს თავაზიანობის ფორმებს - "გამარჯობა", "მშვიდობა", "ბოდიში" და სხვები.

ცხადია, ზოგიერთ სიტყვას გადაეცა სიტყვის დამოუკიდებელი ნაწილის ინტერვიუების კატეგორიაში , ამიტომ ისინი დერივატიკებს უწოდებენ. არსებობს ასევე არასამთავრობო წარმოებულები, რომ როგორც ჩანს, მარტივი. ჩვეულებრივ, სიტყვები და ზმნები ოფიციალური პირების კატეგორიას გადადიან, თუმცა თეორიულად თითქმის ნებისმიერ სიტყვას შეუძლია "ინტერjection" კატეგორიაში წასვლა ამ სიტუაციაში.

ეს ფენომენი უფრო ხშირია სიტყვიერი სიტყვით, ვიდრე წერილობითი სიტყვით, თუმცა ფიქციისთვისაც მსგავსი სიტყვებიც გამოიყენება. განსაკუთრებით ხშირად ისინი გამოიყენება ჟარგონთან კომბინაციაში და უცხო სიტყვებზე სიტყვების მოძიება. ეს განსაკუთრებით ჩანს თინეიჯერი გარემოში. გლობალიზაციას რუსულ ენაზე ეს სიტყვები "wow", "okay" და რამდენიმე სხვა. სხვათა შორის, საინტერესოა, რომ ინტერესი არ არის უნივერსალური კომბინაცია ხმები ყველა ენაზე. ჩვეულებრივ, ისინი მსგავსია, მაგრამ ხშირად ისინი განსხვავდებიან. მაგალითად, იმპერატიულ ინტერპრეტაციას უწოდებენ რუსულ ჟღერს, როგორც "ts-c-s", ინგლისურში - "hush" და გერმანულ - "pst". არსებობს რაღაც მსგავსი მათი ხმა, ალბათ ამ შემთხვევაში თავდაპირველად ეს იყო onomatopoeia.

სხვათა შორის, ეს არის მასთან და არეგულირებს interjections. სინამდვილეში, მათ საკმაოდ გამარტივება აქვთ - ონომატოპეაა, როგორც წესი, არ ხდის აზრი გარკვეულ ხმას. ეს არის ნებისმიერი ცხოველის "რეპლიკა", ასევე სიტყვები, რომლებიც აჩვენებს, რომ გარკვეული ხმა გაისმა (მაგალითად, "clap", "bang").

კიდევ ერთი საინტერესო პუნქტი: უცხო ენის შესწავლისას, ინტერესი არ არის თითქმის ყურადღება. ამ გარემოების გამო (ან რიგი სხვა მიზეზების გამო) შესწავლილი ენის ხანგრძლივი პერიოდის შემდეგაც ადამიანი კვლავ განაგრძობს ემოციურ ინტერვიუებს მშობლიურ ენაზე. კიდევ ერთი შესაძლო მიზეზი შეიძლება იყოს ამ ხმის წარმოშობის ბუნება - ისინი ქვეცნობიერად, რეფლექსიულად გაანადგურებენ.

ინტერესი ძალიან მნიშვნელოვანია ჩვენს ცხოვრებაში. ისინი ყოველთვის არ არიან შესამჩნევი, მაგრამ ისინი ხელს უწყობენ სიტყვის უფრო ცოცხალი და ემოციური.